کشفیات جدید باستان‌شناسان در هفت‌تپه خوزستان

تیم کاوش‌های باستان شناسی درجریان بررسی‌های اخیر خود درسایت هفت تپه در خوزستان، موفق به کشف کارگاهی شدند که ارتباط نزدیکی با آرشیو الواح گلی بدست آمده از دوران باستانی دارد.

 

به گزارش مرجع گردشگری کشور (اریکه)، به نقل از خبرگزاری میراث فرهنگی، یک تیم کاوشگران باستان شناسی به سرپرستی بهزاد مفیدی نصرآبادی از دانشگاه ماینتز درآلمان ، درجریان بررسی‌های اخیر خود درسایت هفت تپه در خوزستان موفق به کشف کارگاهی شدند که ارتباط نزدیکی با آرشیو الواح گلی بدست آمده از دوران باستانی دارد.

 

این آرشیو گلی که قدمت آن به دورانی باز می‌گردد که شهر ایلام به عنوان مرکزی قدرتمند در امپراتوری عیلام شناخته شده بود و گزارش‌ها از توسعه تجارت، هنر و صنایع دستی دراین تمدن باستانی حکایت دارد.

اما در پایان قرن چهاردم پیش از میلاد این شهر به دلایلی که هنوز کاملا روشن نشده رو به زوال و تلاشی گذاشت. از آن پس برخی از معبدها و کاخ ها متروکه و خالی برجای ماند و مصالح به کاررفته درآن بعدها برای ساخت خانه‌ها برای سکنه ومردم عادی درآن سرزمین به کار گرفته شد.

 

در پشت یکی از دیوارهای بجا مانده ازاین کاخ ها و معبدها ، بقایای انسانی از ۳۴۰۰ سال پیش به دست آمده است که درواقع بقایایی از چندصد قربانی قتل عامی که هریک بالای دیگری به صورت ستون قرار داده شده و بالا رفته بود. تیم تحقیقات باستان شناسی همچنان مشغول بررسی ومطالعه بیشتر درباره عصر برنز درباستان شناسی ایران است .

 

در مهرماه سال ۸۸ یک فصل کاوش به صورت مشترک بین دانشگاه ماینز آلمان و پژوهشکده باستان شناسی و به سرپرستی بهزاد مفیدی به انجام رسید.

 

دراین بررسی ها علاوه بر کشف اخیر، پیش ترنیز بررسی‌هایی درمورد خشت‌های اصلی بکار رفته در بقایای معماری هفت تپه به ویژه شناسایی ترکیبات خشت‌های تاریخی محوطه هفت‌تپه، اقدام به نمونه‌برداری و بررسی خشت‌های اصلی همچنین بررسی گورخمره کشف شده دراین سایت باستانی ودیگر آثارو اشیای بدست آمده، صورت گرفته است.

 

محوطه تاریخی هفت‌تپه در دشت خوزستان و در میان مزارع نیشکر کشت و صنعت هفت‌تپه در حد فاصل شهر باستانی شوش و چغازنبیل قرار دارد، این محوطه باستانی شامل یک شهر و اجتماع بزرگ مربوط به دوران ایلام میانه (حدود قرن چهارده پیش از میلاد) است که از تپه‌های متعددی تشکیل شده است. با توجه به آثار و الواح به دست آمده از این محوطه، احتمالا نام این شهر باستانی کبنک بوده است.

 

شهر کبنک در اواخر سده چهاردهم پیش از میلاد تخریب شده و پس از ویرانی هیچ گاه رونق قبلی را بدست نیاورده و فقط سکونت‌گاه‌های کوچک و استقرارهای موقتی در دورانهای متاخرتر پارتی و ساسانی در آن ایجاد شده‌اند.




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *