سخنی با وزیر بهداشت کشور

یادداشتی از علی فعله گری

به گزارش پایگاه خبری اریکه، در این یادداشت آمده است: روز پنج شنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۵ از خبر سیما سخنرانی وزیر محترم دادگستری را شنیدم، و از گزارشهای بی شمار و شکایت های مردمی بسیار از متخصصین و پزشکان فوق تخصص، گلایه می کردند که اکثریت این انسانهای شریف !! حتی دستگاههای پوز pos بانکی را که وسیله ای مناسب برای رفاه حال بیماران است جهت پرداخت هزینه های سرسام آورپزشکی؟، بخاطر فرار مالیاتی، جمع آوری کرده اند.

شنیدن این گلایه ها از وزیر دولت تدبیر و امید، مرا یاد موردی جالب از خودم و یکی از نزدیکان انداخت و مناسب دیدم، هم اکنون که دیگر آنقدر آش شور شده که داد خود آقایان هم درآمده و به عنوان یک شهروند مدنی، و محض تلنگری به جناب وزیر و مسئولین امر و سازمان نظام پزشکی کشور یا هر سازمان یا نهاد نظارتی دیگر، در صورتی که وجود؟، داشته باشد، آن جریان را طی این نوشتار بازگو نمایم شاید مورد توجه و عنایت قرار گیرد انشاالله…

در اواخر مهر ماه سالجاری، یکی از نزدیکان این جانب به واسطه احساس ناراحتی ضعیف گوارشی، به پزشکی فوق تخصص گوارش، کبد و آندوسکوپی مراجعه می نماید. بلافاصله و پس از پرداخت ۴۵ هزار تومان حق ویزیت، نزد جناب پزشک متخصص می رود، پس از یکی دو سوال کوتاه، پزشک از ایشان می خواهد که در کنار دستگاهی جهت تست تنفسی میکروب معده قرار گیرد که گویا نام آن دستگاه “هلیکو باکتر ” است. و پس از چند تنفس و بازدم عمیق به شلنگ متصل به آن، جناب پزشک از بیمار می خواهند که نزد خانم منشی رفته و حساب و کتاب را پرداخت نمایند و چند روز بعد برای اخذ پاسخ آزمایش مجدداً به مطب مراجعه نمایند. خانم منشی بلافاصله از بیمار می خواهد که مبلغ ۱۸۲۰۰۰ هزار تومان دیگر بصورت نقد پرداخت نمایند، بیمار این مبلغ را به همراه نداشته و منشی پزشک آدرس بانک را در بیرون از مطب می دهد و بیان می دارد که این مطب دستگاه pos ندارد و بیماران حتماً باید وجه نقد به همراه داشته باشند؟!

فاصله مطب تا بانک هم بماند که چه مسافتی بود، ولی به هر جهت با وضعیت ترافیک و شلوغی خیابان شریعتی تهران و تراکم جمعیت می توان حدس زد که چه زحمت و مشکلاتی با این کار برای بیماران مسن و کم توان ممکن است بروز نماید.

چند روز پس از این ماجرا شخص خودم جهت دریافت پاسخ تست و احیاناً دریافت داروی تجویزی به مطب جناب پزشک رفتم. حدود یک ساعتی معطل شدم و چون آشنایی مختصری از قبل با پزشک مربوطه داشتم، به خانم منشی تاکید کردم که قصد دیدن دکتر را دارم. ایشان نیز بلافاصله درخواست ۴۵ هزار تومان حق ویزیت دیگر نمود، من متعجبانه به وی گفتم من بیمار نیستم و فقط برای پاسخ آزمایش یا آن تست هلیکو آمده ام و سپس با معرفی خودم از ایشان خواستم که به نزد پزشک بروند و معرفی نمایند. تا این معرفی صورت گیرد نیم ساعت دیگر هم گذشت، در این فاصله سه یا چهار بیمار هر کدام مبالغ ۴۲۰ هزار تومان بابت انجام آندوسکوپی را به صورت نقد پرداخت کردند و چهار نفر دیگر هم مانند بیمار ما ، مبالغ ۱۸۲۰۰۰ هزار تومانی را به همین منوال می بایست نقداً پرداخت می کردند و بلا استثنا همگی بایستی به بیرون از مطب مراجعه و در آن شب بدنبال دستگاه ای تی ام atm می گشتند و وجه نقد را تحویل می دادند، خیلی از آنان با نارضایتی سراغ دستگاه pos را می گرفتند ولی با پاسخهای سربالای منشی روبرو می شدند؟!

با خودم یک حساب سرانگشتی از آن دو ساعت درآمد جناب پزشک متخصص کردم که در برابر چشمانم در همان زمان دو میلیون و ۷۶۰ هزار تومان درآمد جناب پزشک در آن دو ساعت بود و چنانچه ایشان روزی ۱۰ ساعت در مطب کوچکش که در طبقه منفی یک ساختمانی در خیابان شریعتی تهران بود حاضر شود، درآمدی حدود ۲۷ میلیون تومان به غیر از سایر اماکن و بیمارستانها و … خواهد داشت.

با یک حساب سرانگشتی دیگر این درآمد با احتساب ۲۰ روز کارکرد در ماه و ۱۰ روز تفریحات و سایر مشاغل آقای دکتر! ماهیانه تقریباً ۵۴۰ میلیون تومان درآمد آقای دکتر است و با این وصف از نصب دستگاه pos در مطب برای فرار مالیاتی؟! این پزشک باوجدان، خودداری می نماید. نمی دانم جایگاه آن قسم های شغلی پزشکی و آموزه های دینی و شرعی کجاست که متأسفانه قشر تحصیل کرده و پزشک ما که قاعدتاً می بایست شریف و پاکدست باشند و پاکدست بمانند، اینگونه عمل می نمایند و از این مقوله و عمل نادرست برای ثروت اندوزی بیشتر خود استفاده می نمایند که البته با عرض پوزش از قشر شریف و درستکار این حرفه، دست کمی از دست اندازی به بیت المال، نیست.

القصه وقتی دیدم خبری از اذن ورود جناب پزشک نشد، محترمانه مجدداً ۴۵ هزار تومان حق ویزیت را پرداخت کردم و به محض انجام اینکار خانم منشی با گشاده رویی گفت الان دیگر مشکل حل شد و شما می نوانید داخل شوید! نزد پزشک رفتم و ایشان هم با انجام دستور پرینت به کامپیوتر خود برگه ای را بیرون کشید و با نیم نگاهی به آن مقداری دارو در دفترچه بیمار نوشت و با من خداحافظی کرد، برایم سئوال بود که آیا این کار را دو روز پیش نمی توانست انجام دهد؟ که البته با نگاه به برگه حق ویزیت دوم پاسخ خودم را یافتم. نزد منشی آمدم و ایشان هم با مشاهده دفترچه تاکید کرد که حتماً می بایست داروها را از داروخانه مقابل مطب دریافت نمایید چون ما به آنها اطمینان خاطر بیشتری داریم؟! این موضوع هم نمونه ای دیگر از به اصطلاح نان به هم قرض دادنهای آنها بود که نه تنها ما و امثال ما بلکه اکثریت قریب به اتفاق بیماران کشور با آن دست به گریبان هستند.

در اینجا چند سئوال از جناب وزیر محترم بهداشت دارم:
۱.جناب دکتر، آیا رسیدگی به این موضوع پس از گذشت تقریباً سه سال و نیم از عمر دولت، در جایی از آن طرح تحول سلامت شما می گنجد؟؟

۲.جایگاه اخلاق و منش انسانی شغلی و حرفه ای پزشکی در کجای قاموس متخصصان و فوقان تخصص قرار دارد؟؟

۳.با توجه به اینکه در این قضیه داد وزیر دادگستری تان هم درآمده تاکنون چه برنامه هایی برای برخورد با این سوء استفاده های آشکار داشته اید؟؟

و در انتها بخشی از مصاحبه آقای موسی الرضا ثروتی نماینده سابق خراسان شمالی را به نقل از عصر اترک در همین تاریخ را ذکر می نمایم و امیدوارم برای آن هم پاسخ لازم را داشته باشید: « وی می گوید: بدبختی در دولت یازدهم این است که تعرفه های پزشکی نیز تا ۴۰۰ درصد افزایش یافت و هزینه های یک متخصص در تهران از ۷۰ هزار تومان تا ۵۰۰ هزار تومان متغیر است. مجلس، دولت، نظام پزشکی وزارت بهداشت و درمان که وظیفه نطارت براین موضوع را دارند خواب هستند.»

و آیا این افزایشهای ۴۰۰ درصدی هم جزء شعارهای تبلیغاتی شما بود؟! شما خود تاکنون چقدر مالیات داده اید؟؟؟؟

علی فعله گری
afelegari.blogfa.com—–alif1353@gmail.com




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *